คอลเลกชันภาพยนตร์ สายเกินไป

ข้าและพี่สาวคือแมวเทพฝาแฝด ชาติก่อนข้าช่วยเทพมังกรจนได้เป็นชายาและมีทายาท พี่สาวอิจฉาจนถูกลวงไปรับเคราะห์แล้วโยนความผิดให้ข้า เมื่อเกิดใหม่อีกครา นางชิงตัดหน้าช่วยเทพมังกรหวังลาภยศ ข้าจึงหลีกทางให้ด้วยความยินดี เพราะรู้ซึ้งว่าการอุ้มท้องบุตรมังกรนั้นแสนสาหัสเพียงใด ในเมื่อนางอยากได้ก็เชิญรับไป ส่วนข้าขอไปใช้ชีวิตอิสระให้หนำใจเสียที

ชาติก่อนข้าหลั่งเลือดเป็นทองสร้างความมั่งคั่งให้ตระกูล แต่กลับถูกทรยศจนตายอนาถในคืนเข้าหอ ชาตินี้ข้าเกิดใหม่พร้อมกุมความลับแห่งขุมทรัพย์ ซ่อนเร้นเพลิงแค้นเพื่อล่อลวงคนโฉดให้ตกขุมนรกแห่งความโลภ ข้าจะเฝ้ามองสามีบ้าคลั่ง พ่อแม่สามีรับกรรม และลากศัตรูเข้าสู่กระดานหมากชีวิต ทุกความทรมานที่ข้าเคยได้รับ พวกมันต้องชดใช้คืนให้สาสมทวีคูณ

ถังเซิ่ง ถูกตราหน้าว่าเป็นสวะพลังระดับ D และโดนแฟนทิ้งในวันปลุกพลัง ทว่าความจริงเขาคืออัจฉริยะระดับ SSS ผู้ครอบครองเจ็ดเทพอสูร รวมถึงฉีเทียนต้าเซิ่งและกิเลน ขณะที่เขากำลังสืบหาเบื้องหลังการตายของพ่อแม่ ฆาตกรตัวจริงกลับปรากฏตัวในคราบเทพสงครามผู้เกรียงไกร การปะทะระหว่างอัจฉริยะรุ่นใหม่กับยอดฝีมือระดับตำนานจึงปะทุขึ้นด้วยเดิมพันคือชีวิตและความแค้นที่ต้องสะสาง

ทั้งที่ได้แต่งงานกับผู้ชายที่มีอำนาจสูงสุดและแข็งแกร่งที่สุดบนดาวอัลฟ่าแล้ว แต่เอื้อมดาวกลับพยายามทุกวิถีทางเพื่อถอนหมั้น เธออยากหนีออกจากการแต่งงานที่ถูกจัดสรรนี้สุดชีวิต แต่กลับไม่รู้เลยว่าองค์ชายตรงหน้าที่ดูเย็นชาเข้าถึงยากคนนั้น ได้ซ่อนความร้ายกาจทั้งหมดไว้เพื่อเธอมานานแล้ว แถมยังแอบเปลี่ยนเป็นคนขี้อ้อนนุ่มนิ่มพึ่งพาเธอ ต่อหน้าคนอื่นเขาคือผู้บัญชาการของประเทศลีร์ที่เด็ดขาดโหดเหี้ยม ไม่มีใครกล้าขัดขืน มีแค่ตอนอยู่ต่อหน้าเธอเท่านั้น ที่เขาจะทำตาแดงๆ แล้วอ้อนเสียงเบา พี่ดาว ไม่ต้องการผมอีกแล้วเหรอ ค่อยๆ เข้าหาทีละก้าว พูดจาอ่อนโยนทุกคำ เขาใช้ด้านที่อ่อนโยนที่สุดของตัวเอง ขังความคิดที่จะหนีของเธอเอาไว้ทั้งหมด ชาตินี้เขาไม่มีวันยอมปล่อยเธอไปแน่

หลินโม่ ลูกนอกสมรสที่ถูกตระกูลทอดทิ้ง ปลุกพรสวรรค์นักฝึกสัตว์ทุกธาตุในรอบร้อยปี แต่กลับถูกดูหมิ่นเพราะความยากจนจนไม่มีสัตว์วิญญาณตัวใดคบหา ซ้ำยังถูกน้องชายและคนรักเก่ารุมเหยียดหยาม ทว่าท่ามกลางความอัปยศ เขากลับปลุกระบบหวนคืนบรรพกาลเปลี่ยนหนอนเขียวให้กลายเป็น มังกรฟ้าห้วงมิติสุดแกร่งที่ทั้งโลกต้องสยบ

หลงเฉิน ยอมเสี่ยงซื้อสัตว์วิญญาณเถื่อนเพื่อเข้าสอบ แต่โชคชะตากลับพลิกผันเมื่อระบบ "คืนบรรพบุรุษ" ถูกเปิดใช้งานสัตว์อสูรที่ใครต่างดูแคลนกลับวิวัฒนาการสู่พลังระดับตำนาน เขาจะใช้พลังนี้บดขยี้ลูกหลานตระกูลใหญ่ที่หยิ่งยโส ท้าชนกับศาสนจักรอสูรโบราณที่ลึกลับและก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของผู้ฝึกสัตว์อสูร

หลี่ฝาน ทะลุมิติสู่โลกเซียนในร่างปรมาจารย์พรรคมารผู้เกรียงไกร ในจังหวะที่ฝ่ายธรรมะบุกประชิดเขาจึงถูกเชิญออกมารับศึก แต่ปัญหาใหญ่คือเขาไม่มีตบะติดตัวมาเลยสักนิด หลี่ฝานต้องงัดทักษะการแสดงระดับออสการ์มาสวมรอยเพื่อข่มขวัญศัตรูให้ล่าถอย แถมยังมีระบบสุดโกงคอยหนุนหลัง การเอาตัวรอดฉบับต้มตุ๋นสะท้านภพจึงเริ่มต้นขึ้น

ชวิน คือร่างจำแลงแห่งเจตจำนงของโลกผู้มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ เขาบรรลุขอบเขตเทพยุทธ์ตั้งแต่อายุสิบขวบ (ซึ่งไม่มีใครเชื่อ) จากนั้นด้วยพันธกิจบีบคั้น เขาจึงช่วยสหพันธ์โลกสวยเฝ้าด่านสยบอสูรนานถึงสามสิบปี สังหารเหล่าอสูรจนพวกมันไม่กล้ากล้ำกราย หลังจากเสวยสุขกับสันติภาพมาสามสิบปี เหล่าเบื้องสูงและประชาชนต่างปักใจเชื่อว่าความสงบสุขนี้เกิดจากความเมตตาของเผ่าอสูร และพวกมันอยากผูกมิตรกับมนุษย์อย่างจริงใจ ประกอบกับทางสหพันธ์รู้สึกว่าชวินมีอำนาจบารมีเกินหน้าเกินตา จึงคิดกำจัดเสี้ยนหนามนี้ทิ้ง ในที่สุด ท่ามกลางเสียงด่าทอจากประชาชน ชวินถูกบีบให้ต้องออกไปจากด่านสยบอสูร ทันทีที่เขาจากไป เผ่าอสูรก็เผยสันดานดิบไล่เข่นฆ่าเหล่ายุทธ์และผู้คนอย่างบ้าคลั่ง เมื่อความจริงปรากฏ เหล่าเบื้องสูงและประชาชนต่างพากันเสียใจภายหลัง ทว่าตอนนั้นชวินได้ถูกขุมอำนาจอื่นดึงตัวไปเสียแล้ว สุดท้ายพวกสหพันธ์ที่ไม่สามารถรั้งตัวชวินกลับมาได้ ก็ถูกอสูรฆ่าล้างบาง ส่วนผู้ที่รอดชีวิตก็ตกเป็นทาสของพวกมัน เผ่าอสูรที่ได้ทรัพยากรไปจนลำพองใจคิดว่าตนไร้เทียมทาน จึงบังอาจไปท้าทายชวินอีกครั้ง ผลสุดท้ายกลับถูกชวินกำจัดสิ้นซากเพียงกระบวนท่าเดียว

เซียวหาน จักรพรรดิยุทธ์ผู้ปิดทองหลังพระสะกดรังมารนับสิบปี กลับถูกจักรพรรดินีเซี่ยชิงหวงหลงเชื่อคำลวงสั่งปลดและเนรเทศท่ามกลางคำสาปแช่ง เมื่อไร้ผู้คุ้มกัน ผนึกมารจึงแตกสลายนำหายนะมาสู่จักรวรรดิ ในยามที่บ้านเมืองใกล้ล่มสลายและน้องสาวตกอยู่ในอันตราย เซียวหานจึงยอมหวนคืนสมรภูมิ กอบกู้จักรวรรดิซูเชวี่ยให้รอดพ้นจากกลียุค

ข้าและพี่สาวคือแมวเทพฝาแฝด ชาติก่อนข้าช่วยเทพมังกรจนได้เป็นชายาและมีทายาท พี่สาวอิจฉาจนถูกลวงไปรับเคราะห์แล้วโยนความผิดให้ข้า เมื่อเกิดใหม่อีกครา นางชิงตัดหน้าช่วยเทพมังกรหวังลาภยศ ข้าจึงหลีกทางให้ด้วยความยินดี เพราะรู้ซึ้งว่าการอุ้มท้องบุตรมังกรนั้นแสนสาหัสเพียงใด ในเมื่อนางอยากได้ก็เชิญรับไป ส่วนข้าขอไปใช้ชีวิตอิสระให้หนำใจเสียที